Alles veranderde na haar val

Voor haar val bepaalde mevrouw Berkhof zelf hoe haar dag eruitzag. Na haar val en heupbreuk veranderde dat. Ze had bij dagelijkse dingen hulp nodig.

‘Het ergste vond ik dat ik totaal afhankelijk was geworden door mijn val.’

Mevrouw Berkhof kwam uiteindelijk bij Oosterheem wonen. Die verandering viel haar zwaar. ‘Ik was enorm verdrietig toen ik hier kwam. Ik had geen keuze gehad. Ik had het gevoel dat ik niks meer kon, niks meer had en alles was kwijtgeraakt.’

Vooral in kleine, dagelijkse momenten voelde ze haar afhankelijkheid. Zelf naar het toilet gaan lukte bijvoorbeeld niet meer. Soms wachtte ze tot de pauze van een medewerker voorbij was voordat ze iets durfde te vragen.

Toch wilde mevrouw Berkhof niet blijven kijken naar wat niet meer lukte. Ze wilde ontdekken wat ze zelf weer kon doen.

Stap voor stap weer meer zelf doen

Mevrouw Berkhof en Angelina voerden veel gesprekken. Zo leerde Angelina haar steeds beter kennen. Samen ontdekten ze wat voor mevrouw Berkhof belangrijk was: weer meer zelf doen.

Ze bekeken haar appartement en verplaatsten meubels en spullen. Zo werd het voor mevrouw Berkhof makkelijker om dagelijkse dingen zelf te doen. Ze kan nu bijvoorbeeld zelf koffiezetten. Ook vonden ze een manier waarop mevrouw Berkhof haar medicatie zelf kan innemen.

Soms zijn de veranderingen klein. Maar voor mevrouw Berkhof maken ze een groot verschil.

Ook buiten haar appartement zocht ze naar mogelijkheden. Ze regelde zelf duwondersteuning voor haar rolstoel. Eerst kwam ze niet veel verder dan het bankje voor de deur. Nu kan ze samen met haar kleinzoon naar het terras. Zo werd haar wereld stap voor stap weer groter

Haar wereld wordt weer groter

Meer zelf doen bracht ook iets anders op gang. Mevrouw Berkhof stond steeds meer open voor activiteiten en contact met andere mensen. Samen met Angelina ging ze op zoek naar een passende dagbesteding. Zo ontstond een nieuwe gedachte: misschien kan ik zelf ook iets voor een ander betekenen.

‘Zo kan ik toch nog iets terugdoen voor de maatschappij.’

Inmiddels begeleidt mevrouw Berkhof een middag per week een Topper, iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt die bij Mijzo werkzaamheden doet voor cliënten.

Mevrouw Berkhof blijft ook vooruitkijken. Zo onderzoekt ze mogelijkheden om zelf haar deur en rolluiken te bedienen en denkt ze na over een elektrische rolstoel.

Niet alles lukt zelf. Dat hoeft ook niet. Samen met de mensen om haar heen kijkt mevrouw Berkhof naar wat wel mogelijk is.

‘Ik wil vooruit. Ik wil niet terug. Alle mogelijkheden die er nog zijn, wil ik met beide handen aangrijpen.’